پژوهش جدیدی که در نشریهی نیچر منتشر شد، فناوری تراشهی کوانتومی مایورانا ۱ مایکروسافت را به چالش کشید. هنری لگ، فیزیکدان دانشگاه سنت اندروز، با بازبینی دادههای مایکروسافت استدلال کرد که این شرکت نتوانسته وجود یک کیوبیت توپولوژیک کارآمد را اثبات کند.
مایکروسافت در بهمن ۱۴۰۳ از تراشهی مایورانا ۱ رونمایی کرد و آن را سنگبنای کامپیوترهای کوانتومی آیندهاش دانست. این شرکت اخیراً از نسل دوم این تراشه با نام مایورانا ۲ در رویداد بیلد پرده برداشت.
طراحی مایکروسافت شامل یک سیم بسیار نازک از جنس ایندیوم آرسناید روی یک ابررسانا است. ردموندیها میخواهند اطلاعات را در ذراتی موسوم به Majorana ذخیره کنند. نظریهپردازان معتقدند این ذرات در صورت تبدیل به کیوبیتهای توپولوژیک، خطای محاسباتی کمتری نسبتبه مدارهای ابررسانای شرکتهایی مانند IBM دارند.
هنری لگ در مقالهی خود ادعا میکند که آنچه مایکروسافت به عنوان نشانهی ذرهی Majorana معرفی میکند، احتمالا ناشی از تشکیل نقاط کوانتومی در دستگاه است که برای محاسبات کوانتومی کاربردی ندارند. او همچنین مایکروسافت را به انتخاب گزینشی دادهها متهم کرد.
تیم کوانتومی مایکروسافت در پاسخ به این نقد، در همان نشریهی نیچر نوشت که این مقاله چالش علمی قابلتوجهی برای یافتههای آنها ایجاد نمیکند. چتان نایاک، سرپرست تیم کوانتومی مایکروسافت، میگوید: «ما ۱۰۰ درصد پشت نتایج خود ایستادهایم و به نقشهی راه و تعهد خود به دقت علمی پایبندیم.»
مایکروسافت هدفگذاری کرده که تا سال ۲۰۲۹ کامپیوتر کوانتومی مقیاسپذیر بسازد. با این حال، هنری لگ معتقد است که مستندات مربوط به مایورانا ۲ همچنان با همان مشکلات بنیادی مواجه است که او یک سال پیش مطرح کرده بود.
